Tagarchief: Doomst

Over windmolens en windhanen

Enkele maanden geleden, in de aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen van oktober 2012, was er in onze gemeente Lennik een hevige discussie aan de gang tussen voor- en tegenstanders van de (mogelijke) plaatsing van windturbines op het grondgebied van het gehucht Eizeringen. Ik verwijs hierbij naar vroegere blogposts: “Windturbines zijn niet zo interessant als men wel denkt” en “De duivel in het wijwatervat”.

In De Standaard van 4 oktober 2012 verscheen een uitgebreid artikel over deze problematiek. De journalist ging ook te rade in buurgemeente Gooik, bij burgemeester Doomst. Ik citeer:

Aanvankelijk zou hij [Michel Doomst] meestappen in het project en een vierde turbine in dezelfde lijn op zijn grondgebied laten plaatsen. ‘Na buurtoverleg bleek daar duidelijk geen draagvlak voor te bestaan’, zegt Doomst. ‘We hebben nu geopteerd om mee te investeren in een windturbineproject langs de E314, in de buurt van Diest.’

Dus: geen windmolens op Gooiks grondgebied.

Amper een paar maanden later zien we Michel op tv verschijnen (niet abnormaal gezien het laatste tv-optreden toch wel al een tijdje geleden was…) in een reportage over mogelijke stroomtekorten in de winter.

Ook in de regionale internetkrant Editiepajot kwam hij aan bod.

Dus nu is Doomst plots voor windmolens?! Ik vraag mij af wat er in die paar maanden gebeurd is… Even denken… Verkiezingen?

Het is trouwens een fabeltje dat windmolens in gemeente X zouden zorgen voor een onafhankelijke energievoorziening of dat gemeente X niet (nooit) zonder stroom kan gezet worden.

Zouden windmolens dan toch windhanen aantrekken?

Briefke aan splitsbroeder Michel

Brief van Willy De Waele aan zijn gewezen “splitsbroeder” Michel Doomst.

Maandag 13 augustus 2012.

Briefke aan Michel
GOOIK

Gewezen splitsbroeder,

Gedurende ongeveer een decennium hebben wij samen met de collega’s, tijdens tientallen vergaderingen, geijverd voor de splitsing van de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde, zonder enige compensatie en met respect voor de grondwettelijke indeling van de federale staat in gewesten, gemeenschappen en taalgebieden die grondwettelijk territoriaal begrensd zijn.

Op 6 juni 2003 hebben wij, samen met de collega’s van Halle-Vilvoorde, de aandacht van het staatshoofd gevestigd op de blijvende indeling van onze gemeenten uit het Nederlands taalgebied in de tweetalige kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde en het gerechtelijke arrondissement Brussel.

Voor zover u het zou vergeten zijn breng ik u een aantal passages in herinnering:

  • Aldus is het territorialiteitsbeginsel een wezenlijk onderdeel van onze staatsstructuur (blz. 2, 4de alinea);
  • Het behoud van de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde is totaal in strijd met de grondwettelijke indeling van het land en derhalve met het federaal staatsbestel (blz. 2, 6de alinea);
  • Alleen de splitsing van de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde met volledige eerbiediging van de grondwettelijke indeling kan hier een oplossing brengen (blz. 4, 2de alinea);
  • Het is dan ook niet meer dan logisch dat het arrondissement Halle-Vilvoorde, met 550.000 inwoners, een eigen rechtbank van Eerste Aanleg, Rechtbank van Koophandel en Arbeidsrechtbank zou hebben (blz. 4, 7de alinea);

Voor zover dit document, dat u als burgemeester van Gooik, mede ondertekende, zoek zou geraakt zijn hou ik graag een exemplaar ter beschikking.

Uit uw toespraak van 25 april 2004 voor het Vlaams Nationaal Zangfeest, ik citeer:

  • … Wij willen dat Halle-Vilvoorde als onderdeel van het Nederlands taalgebied, op gelijke wijze wordt behandeld als de rest van het Nederlands taalgebied. Dit betekent de splitsing van de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde en van het gerechtelijk arrondissement.
  • … Wij vragen aan alle Kamerleden en Senatoren over de partijgrenzen heen, vooral deze van de meerderheid, zoek geen excuses maar druk gewoon op de Vlaamse stemknop. Laat uw Vlaams hart en gezond verstand spreken en werp alle dubbelzinnige maskers af. De grondwet is duidelijk: Halle-Vilvoorde behoort tot het Nederlands taalgebied.

Uit de brief van uw toenmalige voorzitter, Y. LETERME, aan de toenmalige minister-president van de Vlaamse regering, B. SOMERS, van 12 mei 2004 citeer ik het volgende (document in mijn bezit):

  • …van de uitvoering van het arrest naar het zogenaamd forum maakt bovendien duidelijk dat u wilt onderhandelen over de uitvoering van het arrest van het Arbitragehof;
  • …CD&V wil zich daartoe niet lenen. CD&V wil voluit blijven verder strijden voor de onverkorte uitvoering van de eisen van de Vlaamse burgemeesters en van de betoging van zondag laatst
  • …in elk geval niet zal toetreden tot een Vlaamse regering zonder dat de splitsing van het arrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde is uitgevoerd;

Uit het persbericht van de Staten generaal van de Conferentie van de Burgemeesters van 20 mei 2005 te Zemst mede door u goedgekeurd:

  • de beslissing dat zij UNANIEM afstand van grondgebied, het toestaan van inschrijvingsrechten of van andere bijkomende voorrechten voor Franstalige inwoners of het toekennen van bevoegdheden aan de Franse Gemeenschap in Vlaanderen verwerpt;

Uit de persmededeling van het Uitvoerend Comité van de Conferentie van de Burgemeesters van Halle-Vilvoorde van 14 januari 2008 door u goedgekeurd:

  • Kunnen niet aanvaarden dat de splitsing van de kieskring het voorwerp uitmaakt van onderhandelingen; het niet toepassen van rechtsregels, die de overheid zelf uitgevaardigd heeft, belemmert de werking van zijn besturen en ondergraaft het vertrouwen van de burgers;
  • Verwerpen uitdrukkelijk de eis van de Franstaligen tot compensaties voor de splitsing van de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde en van het gerechtelijke arrondissement Brussel en eisen het onvoorwaardelijke respect voor de integriteit en de homogeniteit van het Vlaamse grondgebied;
  • Indien de Franstaligen blijven weigeren de splitsing van de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde en van het gerechtelijke arrondissement Brussel, zonder enige compensatie te aanvaarden, moeten zij er zich van bewust worden dat zij het Belgisch staatsverband, dat zij zo hoog in hun vaandel voeren, regelrecht op de klippen laten lopen en de fundamenten van het federale België zelf ondergraven.

Uit de persmededeling van het Uitvoerend Comité van de Conferentie van de Burgemeesters van Halle-Vilvoorde van 16 mei 2008 door u goedgekeurd:

  • Het Uitvoerend Comité van de Burgemeesters van Halle-Vilvoorde opteert voor een democratisch gestemde zéér ruime autonomie (een confederaal bestuursmodel met alle bevoegdheden en middelen naar de gewesten) en geleidelijke afbouw van de transfers vanuit Vlaanderen, om o.a. de vergrijzing, de sociale bescherming, een betere afstemming tussen gezin en arbeid te kunnen financieren, en echte solidariteit met onze zuiderburen; afgesproken, controleerbaar en resultaatgebonden.

Uit de weblog van Michel DOOMST van 23 mei 2008:

  • De opeenvolgende staatshervormingen hebben er voor gezorgd dat de huidige bevoegdheidsregels onvoldoende transparant en duidelijk zijn. De bevoegdheidsverdeling is te versnipperd, waardoor een efficiënt bestuur wordt verhinderd. Telkens gewesten of gemeenschappen een initiatief willen nemen, lopen ze vast op federale regels.
  • De grote socio-economische en maatschappelijke uitdagingen waar we vandaag voor staan, zullen enkel een antwoord krijgen, wanneer we de moed hebben onze staatsstructuur grondig te hervormen door zoveel mogelijk basisbevoegdheden bij de deelstaten te leggen. Enkel wel omlijnde bevoegdheidsdomeinen blijven best op federaal niveau. Zo ontstaat een nieuwe politieke structuur die eenvoudig is en dicht bij de mensen staat. Federale loyauteit vereist dat de deelstaten elkaars grondgebied en taalstatuut onvoorwaardelijk aanvaarden en eerbiedigen. Deze loyauteit rechtvaardigt ook een financiële solidariteit via objectieve en omkeerbare overdrachten tussen de deelstaten. Alleen op die manier kan België een blijvende meerwaarde bieden voor zowel Vlaanderen, Wallonië als voor Brussel. Het confederale model zal op die manier zorgen voor een efficiënt bestuur dat midden de mensen staat. Het zwaartepunt ligt bij de deelstaten, de federale overheid beperkt zich tot een klein aantal bevoegdheden.
  • Het is de enige uitweg, want de huidige situatie dreigt ons van crisis naar crisis te leiden, precies omdat het onmogelijk is twee verschillende (maar evenwaardige) democratieën in één beleid te vatten. Politieke keuzes worden daardoor onduidelijk. Onvrede over de afgedwongen halve oplossingen (de zogeheten “compromissen”) groeit en financiële onverantwoordelijkheid wordt de norm. De wortels van de institutionele problemen zitten zeer diep en hebben lang niet alleen betrekking op het taalvraagstuk. Zolang de kwaal niet bij de diepe wortels aangepakt wordt, zal de malaise blijven voortbestaan. Dan dreigt zelfs de nu nog bestaande mogelijkheid van een win-win oplossing verloren te gaan.
  • Laat ons daarom samen uitgaan van gezonde en heldere principes, zoals die in de meeste federale staten worden toegepast, zonder enige territoriale of taalkundige expansiedrang. Laat ons de chantagetaal achterwege laten en de hand durven uitsteken om van dit land een samenwerkingsverband van verantwoordelijke deelstaten te maken, ten bate van iedereen. Samen werken vanuit de eigen sterkte geeft de beste resultaten!

Deze politieke boodschap, die wij samen gedurende meer dan een decennium uitgedragen hebben, heeft u door de goedkeuring van de regeerverklaring DI RUPO de nek omgewrongen.

Inderdaad, met verloochening van uw handtekening heeft u uw goedkeuring gehecht, naast de drie reeds bestaande vetorechten (de grendelgrondwet, het belangenconflict en de alarmbelprocedure), aan nog 8 bijkomende vetorechten toegevoegd door grondwetswijzigingen of bijzondere wetten:

  1. De splitsing van de kieskring (grondwetswijziging)
  2. Het gerechtelijk arrondissement (grondwetswijziging)
  3. Belangenconflicten (grondwetswijziging)
  4. Constitutieve autonomie (grondwetswijziging)
  5. Geschillenregeling in de zes faciliteitengemeenten (bijzondere wet)
  6. Benoeming van de burgemeesters in de zes faciliteitengemeenten (bijzondere wet)
  7. Hoofdstedelijke Gemeenschap Brussel (bijzondere wet)
  8. Financiering van de Brusselse instellingen (bijzondere wet)

Dientengevolge kunnen deze grondwetswijzigingen en bijzondere wetten niet meer worden gewijzigd zonder de instemming van de Franstalige minderheid. Deze veto “democratie” maakt het mogelijk dat de voorrechten van de Franstaligen kunnen afgedwongen worden voor de Raad van State en voor het Grondwettelijk Hof monddood te maken.

Ofwel is u vergeten wat u ondertekend en goedgekeurd hebt, wat ik ten zeerste betwijfel, ofwel heeft u er bewust afstand van gedaan en uw electorale belangen voorrang gegeven aan de uitvoering van hetgeen wij samen ondertekend en goedgekeurd hebben.

U heeft het mandaat van volksvertegenwoordiger misbruikt om tegen uw volk en tegen Vlaanderen te stemmen met “een dubbelzinnig masker en met een hart voor Vlaanderen” zoals u het zo beeldig verwoord hebt in uw toespraak tijdens het Vlaams Nationaal Zangfeest op 25 april 2004.

Een klein detail: u was toen nog geen volksvertegenwoordiger.

Misschien is huichelen of huichelaar te sterk uitgedrukt, maar het komt toch aardig in de buurt bij de vaststelling dat u de opportuniteit van een mandaat verkiest boven het vasthouden en uitvoeren van de vrij overeengekomen en ondertekende afspraken en overeenkomsten.

Tenslotte onderstaand de hypocrisie in beeld: Michel DOOMST en Eric VAN ROMPUY gefotografeerd tijdens de 28ste editie van de Gordel in 2008.

Michel DOOMST:

“Ook met de wind op kop geven wij het niet op.”

Eric VAN ROMPUY:

“Ik hou van alle Zes.”

Herinner u de toorn van de Profeet, gewezen splitsbroeder, en wees beducht voor zijn toorn.

Wee U, schriftgeleerden en Farizeeën, huichelaars, want gij gelijkt op witgekalkte graven, die van buiten weliswaar mooi schijnen, maar van binnen vol doodsbeenderen en allerlei onreinheid zijn (Mattheus 23: 1 – 39).

Uw recent stemgedrag in de Kamer van Volksvertegenwoordigers is een onuitwisbare smet op het blazoen en het gedachtegoed van de Conferentie van de Burgemeesters van Halle-Vilvoorde.

Inderdaad, gewezen splitsbroeder, korte pootjes en een grote bek zijn uw handelsmerk.

Op 10 juni 2007 en 13 juni 2010 heeft de kiezer dit duidelijk begrepen en het vertrouwen gegeven aan die partijen die opkomen voor meer Vlaanderen; de andere werden electoraal resoluut afgestraft.

De kiezer heeft bovendien duidelijk onderstreept dat eerbied voor het gegeven woord de eerste levensvoorwaarde is voor de werking van de democratie; de burger/kiezer moet op het woord en verbintenissen van de mandatarissen kunnen vertrouwen.

Ik citeer hier graag uit “Anders Gelezen van Pjotr” van 31 juli 2012:

Een wereld van grote ego’s en brute macht, waarin partijbelangen de plaats innemen van het algemeen belang en individueel belang vooral de privileges van een zichzelf bedienende kaste moet in standhouden.

Met de ijdele hoop dat u eens het licht zult aanschouwen groet ik u meewarig.

Willy De Waele,
Ere-burgemeester Lennik
Voorzitter Gemeenteraad

De januskop van de kattekoppen

Vanavond kreeg ik onderstaande e-mail van Willy De Waele. De titel van deze blogpost (naar Janus, de Romeinse god met 2 gezichten) is een eigen uitvinding en slaat op de dubbelzinnige houding die de CD&V-ers gehanteerd hebben in de aanloop naar de splitsing van het kiesarrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde.

Zie ook een vorige blogpost met Willy’s open brief aan “Les Misérables”.

Beste,

Bijgaand maak ik ter informatie het dubbel interview over met Michel DOOMST in de juni editie van Doorbraak. Recent heb ik Michel DOOMST uitgedaagd tot een openbaar debat naar aanleiding van de brief aan het staatshoofd van 6 juni 2003 door hem mede ondertekend. De ondertekenaars hebben het staatshoofd er aan herinnerd dat de splitsing van de kieskring het logische gevolg is van de organisatie van de federale staat in gewesten, gemeenschappen en taalgebieden die territoriaal afgebakend zijn zoals ingeschreven in de eerste 5 artikelen van de Grondwet (het territorialiteitsbeginsel).

De kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde staat haaks op deze grondwettelijke indeling en overschrijdt de gewest- en provinciegrenzen. Ik citeer uit deze brief:

Alleen een splitsing van de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde met volledige eerbiediging van de grondwettelijke indeling van het land kan hier een duurzame oplossing bieden.

In de brief aan het staatshoofd is nergens sprake van enige compensatie ten voordele van de Franstaligen.

Deze brief werd mede ondertekend door Michel DOOMST in zijn hoedanigheid van burgemeester van de gemeente Gooik.

Op 12 mei 2004 laat de toenmalige voorzitter van de CD&V, Yves LETERME, de toenmalige minister-president van de Vlaamse regering weten, ik citeer (zie brief in bijlage):

… maakt bovendien duidelijk dat u wil onderhandelen over de uitvoering van het arrest van de Arbitragehof. De CD&V wil zich daartoe niet lenen. CD&V wil voluit verder blijven strijden voor de onverkorte uitvoering van de eisen van de Vlaamse burgemeesters en van de betoging van zondag laatst.

Dit heeft Michel DOOMST er niet van weerhouden de splitsing van de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde goed te keuren met uitsluiting van de zes faciliteitengemeenten: EEN MANIFESTE SCHENDING VAN HET TERRITORIALITEITSBEGINSEL.

Bovendien worden de kiesvoorrechten van de Franstaligen in de zes faciliteitengemeenten in de Grondwet verankerd zodat zonder de instemming van de Franstalige minderheid deze niet meer kunnen ongedaan gemaakt worden.

Meer nog, Michel DOOMST gaat eveneens akkoord met de grondwettelijke verankering van:

  1. De splitsing van de kieskring (grondwetswijziging)
  2. Het gerechtelijk arrondissement (grondwetswijziging)
  3. Belangenconflicten (grondwetswijziging)
  4. Constitutieve autonomie (grondwetswijziging)
  5. Geschillenregeling in de zes faciliteitengemeenten (bijzondere wet)
  6. Benoeming van de burgemeesters in de zes faciliteitengemeenten (bijzondere wet)
  7. Brussels Metropolitan Region (bijzondere wet)
  8. Financiering van de Brusselse instellingen (bijzondere wet)

Luister naar mijn woorden maar zie vooral niet naar mijn daden.

Het is en blijft een bittere vaststelling dat voor Michel DOOMST het najagen van een mandaat nog altijd zwaarder weegt dan opkomen voor de belangen van Vlaanderen en de Vlaamse kiezer aan wie hij verantwoording verschuldigd is.

Pittig detail: toen Michel DOOMST de brief aan het staatshoofd ondertekende was de CD&V federaal in de oppositie.

Op 6 juni 2012 heb ik Michel DOOMST in dit verband tot een openbaar debat uitgedaagd. Zonder gevolg tot op heden.

Dat ik niet alleen sta met mijn vaststellingen, wordt onderbouwd door onderstaande commentaar van publicist Pierre THERIE, kolonel SBH op rust. Pierre THERIE is ondermeer de auteur van het boek “NON”, zeer aanbevolen lectuur.

Wat Beke redelijk vindt is trouwens ook voor de Vlaamse vleugel binnen zijn partij te veel. In een dubbelinterview van Michel Doomst (CD&V burgemeester Gooik) en Willy De Waele (ere-burgemeester Lennik) in Doorbraak (juni 2012) wordt het duidelijk hoe moeilijk de Vlaamsgezinde CD&V’ers zoals Doomst het hebben om de compromissenpolitiek van de Belgicistische vleugel binnen Cd&V nog te verdedigen.

Het valt te betwijfelen of CD&V op die manier ooit nog aantrekkelijk kan worden voor hun resterende Vlaamsgezinde kiezers die in 2010 toch nog maar hun stem gaven aan de rustige vastheid. Uit alle opiniepeilingen sindsdien blijkt alvast heel duidelijk dat de politieke keuze van Wouter Beke en zijn oudere raadgevers, die blijven zweren bij het traditionele compromissen, niet kunnen zorgen voor een ommekeer.

Daar tegenover staat de heldere analyse van Willy De Waele waarop ook Michel Doomst geen afdoende argumenten had. Kern van zijn analyse is de onrechtvaardigheid van het Belgicistisch federaal model. Even citeren: “Inderdaad, naast de drie al bestaande vetorechten (de grendelgrondwet, het belangenconflict en de alarmbelprocedure) worden er nog 8 bijkomende vetorechten toegevoegd door grondwetswijzigingen of bijzondere wetten:

  • de splitsing van de kieskring (grondwetswijziging);
  • het gerechtelijk arrondissement (grondwetswijziging);
  • belangenconflicten (grondwetswijziging);
  • constitutieve autonomie (grondwetswijziging);
  • geschillenregeling in de zes faciliteitengemeenten (bijzondere wet);
  • benoeming van de burgemeesters in de zes faciliteitengemeenten (bijzondere wet);
  • Brussels Metropolitan Region (bijzondere wet);
  • financiering van de Brusselse instellingen (bijzondere wet).

Het zal u toch bekend zijn dat deze grondwetswijzigingen en de bijzondere wetten met een dubbele meerderheid worden gestemd (procedure voorzien door artikel 4 van de Grondwet): een tweederde meerderheid + een meerderheid in de taalgroepen.

Dientengevolge kunnen deze grondwetswijzigingen en bijzondere wetten niet meer worden gewijzigd zonder de instemming van de Franstalige minderheid. Deze veto-“democratie” maakt het mogelijk dat de voorrechten van de Franstaligen kunnen afgedwongen worden door de Raad van State en het Grondwettelijk Hof monddood te maken.

Verder citeert De Waele uit de memoires van Wilfried MARTENS (2006): “Wegens de vele grendels zullen de Vlaamse politici afhankelijk zijn van de goodwill van de Franstalige collega’s, wanneer zij de werking van de Belgische staat op de Vlaamse noden willen afstemmen. Daarbij bestaat het gevaar dat zij door de Franstalingen telkens zouden worden gedwongen tot het betalen van een prijs, in ruil voor het verkrijgen van hun fiat.”

Met zeer veel belangstelling kijk ik uit naar uw reactie.

Met vriendelijke groeten,

Willy De Waele
ere-burgemeester Lennik