Tagarchief: Brussel-Halle-Vilvoorde

Briefke aan splitsbroeder Michel

Brief van Willy De Waele aan zijn gewezen “splitsbroeder” Michel Doomst.

Maandag 13 augustus 2012.

Briefke aan Michel
GOOIK

Gewezen splitsbroeder,

Gedurende ongeveer een decennium hebben wij samen met de collega’s, tijdens tientallen vergaderingen, geijverd voor de splitsing van de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde, zonder enige compensatie en met respect voor de grondwettelijke indeling van de federale staat in gewesten, gemeenschappen en taalgebieden die grondwettelijk territoriaal begrensd zijn.

Op 6 juni 2003 hebben wij, samen met de collega’s van Halle-Vilvoorde, de aandacht van het staatshoofd gevestigd op de blijvende indeling van onze gemeenten uit het Nederlands taalgebied in de tweetalige kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde en het gerechtelijke arrondissement Brussel.

Voor zover u het zou vergeten zijn breng ik u een aantal passages in herinnering:

  • Aldus is het territorialiteitsbeginsel een wezenlijk onderdeel van onze staatsstructuur (blz. 2, 4de alinea);
  • Het behoud van de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde is totaal in strijd met de grondwettelijke indeling van het land en derhalve met het federaal staatsbestel (blz. 2, 6de alinea);
  • Alleen de splitsing van de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde met volledige eerbiediging van de grondwettelijke indeling kan hier een oplossing brengen (blz. 4, 2de alinea);
  • Het is dan ook niet meer dan logisch dat het arrondissement Halle-Vilvoorde, met 550.000 inwoners, een eigen rechtbank van Eerste Aanleg, Rechtbank van Koophandel en Arbeidsrechtbank zou hebben (blz. 4, 7de alinea);

Voor zover dit document, dat u als burgemeester van Gooik, mede ondertekende, zoek zou geraakt zijn hou ik graag een exemplaar ter beschikking.

Uit uw toespraak van 25 april 2004 voor het Vlaams Nationaal Zangfeest, ik citeer:

  • … Wij willen dat Halle-Vilvoorde als onderdeel van het Nederlands taalgebied, op gelijke wijze wordt behandeld als de rest van het Nederlands taalgebied. Dit betekent de splitsing van de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde en van het gerechtelijk arrondissement.
  • … Wij vragen aan alle Kamerleden en Senatoren over de partijgrenzen heen, vooral deze van de meerderheid, zoek geen excuses maar druk gewoon op de Vlaamse stemknop. Laat uw Vlaams hart en gezond verstand spreken en werp alle dubbelzinnige maskers af. De grondwet is duidelijk: Halle-Vilvoorde behoort tot het Nederlands taalgebied.

Uit de brief van uw toenmalige voorzitter, Y. LETERME, aan de toenmalige minister-president van de Vlaamse regering, B. SOMERS, van 12 mei 2004 citeer ik het volgende (document in mijn bezit):

  • …van de uitvoering van het arrest naar het zogenaamd forum maakt bovendien duidelijk dat u wilt onderhandelen over de uitvoering van het arrest van het Arbitragehof;
  • …CD&V wil zich daartoe niet lenen. CD&V wil voluit blijven verder strijden voor de onverkorte uitvoering van de eisen van de Vlaamse burgemeesters en van de betoging van zondag laatst
  • …in elk geval niet zal toetreden tot een Vlaamse regering zonder dat de splitsing van het arrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde is uitgevoerd;

Uit het persbericht van de Staten generaal van de Conferentie van de Burgemeesters van 20 mei 2005 te Zemst mede door u goedgekeurd:

  • de beslissing dat zij UNANIEM afstand van grondgebied, het toestaan van inschrijvingsrechten of van andere bijkomende voorrechten voor Franstalige inwoners of het toekennen van bevoegdheden aan de Franse Gemeenschap in Vlaanderen verwerpt;

Uit de persmededeling van het Uitvoerend Comité van de Conferentie van de Burgemeesters van Halle-Vilvoorde van 14 januari 2008 door u goedgekeurd:

  • Kunnen niet aanvaarden dat de splitsing van de kieskring het voorwerp uitmaakt van onderhandelingen; het niet toepassen van rechtsregels, die de overheid zelf uitgevaardigd heeft, belemmert de werking van zijn besturen en ondergraaft het vertrouwen van de burgers;
  • Verwerpen uitdrukkelijk de eis van de Franstaligen tot compensaties voor de splitsing van de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde en van het gerechtelijke arrondissement Brussel en eisen het onvoorwaardelijke respect voor de integriteit en de homogeniteit van het Vlaamse grondgebied;
  • Indien de Franstaligen blijven weigeren de splitsing van de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde en van het gerechtelijke arrondissement Brussel, zonder enige compensatie te aanvaarden, moeten zij er zich van bewust worden dat zij het Belgisch staatsverband, dat zij zo hoog in hun vaandel voeren, regelrecht op de klippen laten lopen en de fundamenten van het federale België zelf ondergraven.

Uit de persmededeling van het Uitvoerend Comité van de Conferentie van de Burgemeesters van Halle-Vilvoorde van 16 mei 2008 door u goedgekeurd:

  • Het Uitvoerend Comité van de Burgemeesters van Halle-Vilvoorde opteert voor een democratisch gestemde zéér ruime autonomie (een confederaal bestuursmodel met alle bevoegdheden en middelen naar de gewesten) en geleidelijke afbouw van de transfers vanuit Vlaanderen, om o.a. de vergrijzing, de sociale bescherming, een betere afstemming tussen gezin en arbeid te kunnen financieren, en echte solidariteit met onze zuiderburen; afgesproken, controleerbaar en resultaatgebonden.

Uit de weblog van Michel DOOMST van 23 mei 2008:

  • De opeenvolgende staatshervormingen hebben er voor gezorgd dat de huidige bevoegdheidsregels onvoldoende transparant en duidelijk zijn. De bevoegdheidsverdeling is te versnipperd, waardoor een efficiënt bestuur wordt verhinderd. Telkens gewesten of gemeenschappen een initiatief willen nemen, lopen ze vast op federale regels.
  • De grote socio-economische en maatschappelijke uitdagingen waar we vandaag voor staan, zullen enkel een antwoord krijgen, wanneer we de moed hebben onze staatsstructuur grondig te hervormen door zoveel mogelijk basisbevoegdheden bij de deelstaten te leggen. Enkel wel omlijnde bevoegdheidsdomeinen blijven best op federaal niveau. Zo ontstaat een nieuwe politieke structuur die eenvoudig is en dicht bij de mensen staat. Federale loyauteit vereist dat de deelstaten elkaars grondgebied en taalstatuut onvoorwaardelijk aanvaarden en eerbiedigen. Deze loyauteit rechtvaardigt ook een financiële solidariteit via objectieve en omkeerbare overdrachten tussen de deelstaten. Alleen op die manier kan België een blijvende meerwaarde bieden voor zowel Vlaanderen, Wallonië als voor Brussel. Het confederale model zal op die manier zorgen voor een efficiënt bestuur dat midden de mensen staat. Het zwaartepunt ligt bij de deelstaten, de federale overheid beperkt zich tot een klein aantal bevoegdheden.
  • Het is de enige uitweg, want de huidige situatie dreigt ons van crisis naar crisis te leiden, precies omdat het onmogelijk is twee verschillende (maar evenwaardige) democratieën in één beleid te vatten. Politieke keuzes worden daardoor onduidelijk. Onvrede over de afgedwongen halve oplossingen (de zogeheten “compromissen”) groeit en financiële onverantwoordelijkheid wordt de norm. De wortels van de institutionele problemen zitten zeer diep en hebben lang niet alleen betrekking op het taalvraagstuk. Zolang de kwaal niet bij de diepe wortels aangepakt wordt, zal de malaise blijven voortbestaan. Dan dreigt zelfs de nu nog bestaande mogelijkheid van een win-win oplossing verloren te gaan.
  • Laat ons daarom samen uitgaan van gezonde en heldere principes, zoals die in de meeste federale staten worden toegepast, zonder enige territoriale of taalkundige expansiedrang. Laat ons de chantagetaal achterwege laten en de hand durven uitsteken om van dit land een samenwerkingsverband van verantwoordelijke deelstaten te maken, ten bate van iedereen. Samen werken vanuit de eigen sterkte geeft de beste resultaten!

Deze politieke boodschap, die wij samen gedurende meer dan een decennium uitgedragen hebben, heeft u door de goedkeuring van de regeerverklaring DI RUPO de nek omgewrongen.

Inderdaad, met verloochening van uw handtekening heeft u uw goedkeuring gehecht, naast de drie reeds bestaande vetorechten (de grendelgrondwet, het belangenconflict en de alarmbelprocedure), aan nog 8 bijkomende vetorechten toegevoegd door grondwetswijzigingen of bijzondere wetten:

  1. De splitsing van de kieskring (grondwetswijziging)
  2. Het gerechtelijk arrondissement (grondwetswijziging)
  3. Belangenconflicten (grondwetswijziging)
  4. Constitutieve autonomie (grondwetswijziging)
  5. Geschillenregeling in de zes faciliteitengemeenten (bijzondere wet)
  6. Benoeming van de burgemeesters in de zes faciliteitengemeenten (bijzondere wet)
  7. Hoofdstedelijke Gemeenschap Brussel (bijzondere wet)
  8. Financiering van de Brusselse instellingen (bijzondere wet)

Dientengevolge kunnen deze grondwetswijzigingen en bijzondere wetten niet meer worden gewijzigd zonder de instemming van de Franstalige minderheid. Deze veto “democratie” maakt het mogelijk dat de voorrechten van de Franstaligen kunnen afgedwongen worden voor de Raad van State en voor het Grondwettelijk Hof monddood te maken.

Ofwel is u vergeten wat u ondertekend en goedgekeurd hebt, wat ik ten zeerste betwijfel, ofwel heeft u er bewust afstand van gedaan en uw electorale belangen voorrang gegeven aan de uitvoering van hetgeen wij samen ondertekend en goedgekeurd hebben.

U heeft het mandaat van volksvertegenwoordiger misbruikt om tegen uw volk en tegen Vlaanderen te stemmen met “een dubbelzinnig masker en met een hart voor Vlaanderen” zoals u het zo beeldig verwoord hebt in uw toespraak tijdens het Vlaams Nationaal Zangfeest op 25 april 2004.

Een klein detail: u was toen nog geen volksvertegenwoordiger.

Misschien is huichelen of huichelaar te sterk uitgedrukt, maar het komt toch aardig in de buurt bij de vaststelling dat u de opportuniteit van een mandaat verkiest boven het vasthouden en uitvoeren van de vrij overeengekomen en ondertekende afspraken en overeenkomsten.

Tenslotte onderstaand de hypocrisie in beeld: Michel DOOMST en Eric VAN ROMPUY gefotografeerd tijdens de 28ste editie van de Gordel in 2008.

Michel DOOMST:

“Ook met de wind op kop geven wij het niet op.”

Eric VAN ROMPUY:

“Ik hou van alle Zes.”

Herinner u de toorn van de Profeet, gewezen splitsbroeder, en wees beducht voor zijn toorn.

Wee U, schriftgeleerden en Farizeeën, huichelaars, want gij gelijkt op witgekalkte graven, die van buiten weliswaar mooi schijnen, maar van binnen vol doodsbeenderen en allerlei onreinheid zijn (Mattheus 23: 1 – 39).

Uw recent stemgedrag in de Kamer van Volksvertegenwoordigers is een onuitwisbare smet op het blazoen en het gedachtegoed van de Conferentie van de Burgemeesters van Halle-Vilvoorde.

Inderdaad, gewezen splitsbroeder, korte pootjes en een grote bek zijn uw handelsmerk.

Op 10 juni 2007 en 13 juni 2010 heeft de kiezer dit duidelijk begrepen en het vertrouwen gegeven aan die partijen die opkomen voor meer Vlaanderen; de andere werden electoraal resoluut afgestraft.

De kiezer heeft bovendien duidelijk onderstreept dat eerbied voor het gegeven woord de eerste levensvoorwaarde is voor de werking van de democratie; de burger/kiezer moet op het woord en verbintenissen van de mandatarissen kunnen vertrouwen.

Ik citeer hier graag uit “Anders Gelezen van Pjotr” van 31 juli 2012:

Een wereld van grote ego’s en brute macht, waarin partijbelangen de plaats innemen van het algemeen belang en individueel belang vooral de privileges van een zichzelf bedienende kaste moet in standhouden.

Met de ijdele hoop dat u eens het licht zult aanschouwen groet ik u meewarig.

Willy De Waele,
Ere-burgemeester Lennik
Voorzitter Gemeenteraad

De januskop van de kattekoppen

Vanavond kreeg ik onderstaande e-mail van Willy De Waele. De titel van deze blogpost (naar Janus, de Romeinse god met 2 gezichten) is een eigen uitvinding en slaat op de dubbelzinnige houding die de CD&V-ers gehanteerd hebben in de aanloop naar de splitsing van het kiesarrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde.

Zie ook een vorige blogpost met Willy’s open brief aan “Les Misérables”.

Beste,

Bijgaand maak ik ter informatie het dubbel interview over met Michel DOOMST in de juni editie van Doorbraak. Recent heb ik Michel DOOMST uitgedaagd tot een openbaar debat naar aanleiding van de brief aan het staatshoofd van 6 juni 2003 door hem mede ondertekend. De ondertekenaars hebben het staatshoofd er aan herinnerd dat de splitsing van de kieskring het logische gevolg is van de organisatie van de federale staat in gewesten, gemeenschappen en taalgebieden die territoriaal afgebakend zijn zoals ingeschreven in de eerste 5 artikelen van de Grondwet (het territorialiteitsbeginsel).

De kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde staat haaks op deze grondwettelijke indeling en overschrijdt de gewest- en provinciegrenzen. Ik citeer uit deze brief:

Alleen een splitsing van de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde met volledige eerbiediging van de grondwettelijke indeling van het land kan hier een duurzame oplossing bieden.

In de brief aan het staatshoofd is nergens sprake van enige compensatie ten voordele van de Franstaligen.

Deze brief werd mede ondertekend door Michel DOOMST in zijn hoedanigheid van burgemeester van de gemeente Gooik.

Op 12 mei 2004 laat de toenmalige voorzitter van de CD&V, Yves LETERME, de toenmalige minister-president van de Vlaamse regering weten, ik citeer (zie brief in bijlage):

… maakt bovendien duidelijk dat u wil onderhandelen over de uitvoering van het arrest van de Arbitragehof. De CD&V wil zich daartoe niet lenen. CD&V wil voluit verder blijven strijden voor de onverkorte uitvoering van de eisen van de Vlaamse burgemeesters en van de betoging van zondag laatst.

Dit heeft Michel DOOMST er niet van weerhouden de splitsing van de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde goed te keuren met uitsluiting van de zes faciliteitengemeenten: EEN MANIFESTE SCHENDING VAN HET TERRITORIALITEITSBEGINSEL.

Bovendien worden de kiesvoorrechten van de Franstaligen in de zes faciliteitengemeenten in de Grondwet verankerd zodat zonder de instemming van de Franstalige minderheid deze niet meer kunnen ongedaan gemaakt worden.

Meer nog, Michel DOOMST gaat eveneens akkoord met de grondwettelijke verankering van:

  1. De splitsing van de kieskring (grondwetswijziging)
  2. Het gerechtelijk arrondissement (grondwetswijziging)
  3. Belangenconflicten (grondwetswijziging)
  4. Constitutieve autonomie (grondwetswijziging)
  5. Geschillenregeling in de zes faciliteitengemeenten (bijzondere wet)
  6. Benoeming van de burgemeesters in de zes faciliteitengemeenten (bijzondere wet)
  7. Brussels Metropolitan Region (bijzondere wet)
  8. Financiering van de Brusselse instellingen (bijzondere wet)

Luister naar mijn woorden maar zie vooral niet naar mijn daden.

Het is en blijft een bittere vaststelling dat voor Michel DOOMST het najagen van een mandaat nog altijd zwaarder weegt dan opkomen voor de belangen van Vlaanderen en de Vlaamse kiezer aan wie hij verantwoording verschuldigd is.

Pittig detail: toen Michel DOOMST de brief aan het staatshoofd ondertekende was de CD&V federaal in de oppositie.

Op 6 juni 2012 heb ik Michel DOOMST in dit verband tot een openbaar debat uitgedaagd. Zonder gevolg tot op heden.

Dat ik niet alleen sta met mijn vaststellingen, wordt onderbouwd door onderstaande commentaar van publicist Pierre THERIE, kolonel SBH op rust. Pierre THERIE is ondermeer de auteur van het boek “NON”, zeer aanbevolen lectuur.

Wat Beke redelijk vindt is trouwens ook voor de Vlaamse vleugel binnen zijn partij te veel. In een dubbelinterview van Michel Doomst (CD&V burgemeester Gooik) en Willy De Waele (ere-burgemeester Lennik) in Doorbraak (juni 2012) wordt het duidelijk hoe moeilijk de Vlaamsgezinde CD&V’ers zoals Doomst het hebben om de compromissenpolitiek van de Belgicistische vleugel binnen Cd&V nog te verdedigen.

Het valt te betwijfelen of CD&V op die manier ooit nog aantrekkelijk kan worden voor hun resterende Vlaamsgezinde kiezers die in 2010 toch nog maar hun stem gaven aan de rustige vastheid. Uit alle opiniepeilingen sindsdien blijkt alvast heel duidelijk dat de politieke keuze van Wouter Beke en zijn oudere raadgevers, die blijven zweren bij het traditionele compromissen, niet kunnen zorgen voor een ommekeer.

Daar tegenover staat de heldere analyse van Willy De Waele waarop ook Michel Doomst geen afdoende argumenten had. Kern van zijn analyse is de onrechtvaardigheid van het Belgicistisch federaal model. Even citeren: “Inderdaad, naast de drie al bestaande vetorechten (de grendelgrondwet, het belangenconflict en de alarmbelprocedure) worden er nog 8 bijkomende vetorechten toegevoegd door grondwetswijzigingen of bijzondere wetten:

  • de splitsing van de kieskring (grondwetswijziging);
  • het gerechtelijk arrondissement (grondwetswijziging);
  • belangenconflicten (grondwetswijziging);
  • constitutieve autonomie (grondwetswijziging);
  • geschillenregeling in de zes faciliteitengemeenten (bijzondere wet);
  • benoeming van de burgemeesters in de zes faciliteitengemeenten (bijzondere wet);
  • Brussels Metropolitan Region (bijzondere wet);
  • financiering van de Brusselse instellingen (bijzondere wet).

Het zal u toch bekend zijn dat deze grondwetswijzigingen en de bijzondere wetten met een dubbele meerderheid worden gestemd (procedure voorzien door artikel 4 van de Grondwet): een tweederde meerderheid + een meerderheid in de taalgroepen.

Dientengevolge kunnen deze grondwetswijzigingen en bijzondere wetten niet meer worden gewijzigd zonder de instemming van de Franstalige minderheid. Deze veto-“democratie” maakt het mogelijk dat de voorrechten van de Franstaligen kunnen afgedwongen worden door de Raad van State en het Grondwettelijk Hof monddood te maken.

Verder citeert De Waele uit de memoires van Wilfried MARTENS (2006): “Wegens de vele grendels zullen de Vlaamse politici afhankelijk zijn van de goodwill van de Franstalige collega’s, wanneer zij de werking van de Belgische staat op de Vlaamse noden willen afstemmen. Daarbij bestaat het gevaar dat zij door de Franstalingen telkens zouden worden gedwongen tot het betalen van een prijs, in ruil voor het verkrijgen van hun fiat.”

Met zeer veel belangstelling kijk ik uit naar uw reactie.

Met vriendelijke groeten,

Willy De Waele
ere-burgemeester Lennik

Les Misérables


Ik kreeg van Willy De Waele, ere-burgemeester van Lennik, onderstaande e-mail die ik u niet wil onthouden:

Beste,

Bijgaand maak ik u ter informatie mijn open brief en de bijlagen over die ik de Kamerleden en senatoren van de meerderheid heden laat geworden onder de titel: LES MISERABLES.

Gezien de kamer- en senaatcommissies met de bespreking van de wetsvoorstellen tot staatshervorming begonnen zijn en gezien de “Vlaamse” pers geen aandacht wil besteden aan de catastrofale gevolgen van deze staats(mis)vorming voor Vlaanderen doe ik beroep op uw medewerking.

Stuur deze open brief door aan uw adressenbestanden met het verzoek deze verder de verspreiden. Confronteer de Kamer en Senaatsleden uit omgeving met de gevolgen van hun stemgedrag. Bijgaand maak ik u de adressenlijst over van de Kamerleden en senatoren van de meerderheidspartijen.

Het is mijn overtuiging dat wij samen nog kunnen verhinderen dat deze staatshervorming vooralsnog wordt goedgekeurd; het volstaat dat een paar Kamerleden en/of senatoren afhaken en de tweederden meerderheid is niet meer haalbaar.

Daag deze mandatarissen uit tot een confrontatie; ik beschik over een uitgebreide powerpoint presentatie die onomstotelijk aantoont hoe Vlaanderen gerold wordt.

Met dank voor de gewaardeerde medewerking en met vriendelijke Vlaamse groeten,

Willy De Waele

Hieronder de volledige versie (inclusief bijlagen) van de

Open Brief aan LES MISERABLES. De kamerleden en senatoren van CD&V, SP.A, OVLD en Groen.

Geachte Vertegenwoordiger des Volks,

Nadat de Franstalige Kamerleden op 7 november 2007 de Kamercommissie voor Binnenlandse Zaken bij de stemming over de splitsing van de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde verlaten hebben, hebben zij door het inroepen van het belangenconflict ieder desbetreffend wetgevend initiatief lamgelegd.

Gisteren heeft de Senaatscommissie voor Binnenlandse Zaken, met instemming van de Franstalige senatoren, de splitsing van de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde goedgekeurd.

De Franstalige senatoren hebben de vergadering niet verlaten omdat zij, met de steun van de Vlaamse meerderheidspartijen, een reeks bijkomende veto mogelijkheden binnenhalen (zie verder in de tekst) die het hun mogelijk maken ieder wetgevend initiatief dat tegemoet komt aan de Vlaamse noden en hen niet zint af te blokken.

Herinner u de toorn van de Profeet; wees beducht voor de toorn van de burger/kiezer.

Wee U, schriftgeleerden en Farizeeën, huichelaars, want gij gelijkt op witgekalkte graven, die van buiten weliswaar mooi schijnen, maar van binnen vol doodsbeenderen en allerlei onreinheid zijn.
(Mattheus 23: 1 – 39)

Op 13 juni 2010 heeft de Vlaamse kiezer overduidelijk voor een andere organisatie van het federale staatsverband gekozen; financiële verantwoordelijkheid voor de deelstaten, eerbiediging van het territorialiteitsbeginsel, afbouw van de financiële transfers, herstel van de federale democratie door het afschaffen van de blokkeringmechanismen, splitsing van de kieskring en van het gerechtelijk arrondissement zonder toegevingen, organisatie van het federaal staatsverband met twee gewesten en een hoofdstedelijk gebied.

Aan geen enkele van deze principes komt het regeerakkoord DI RUPO nog maar in de buurt; integendeel.

De Franstaligen zijn nooit bereid geweest om het comfort van het status quo te verlaten; de resolutie van het Waals parlement van 16 juli 2008 laat daaromtrent niet de minste twijfel bestaan.

  • Het behouden van de financiële transfers;
  • Verzet tegen elke bevoegdheidsoverdracht zonder bijkomende middelen;
  • Spreekt zich uit voor een actieve solidariteit met de Franstaligen in de rand;
  • Aansluiting van de randgemeenten bij het Brussels gewest;
  • In / uitschrijvingrechten bij verkiezingen;
  • Bevoegdheden voor de Franstalige gemeenschap in Vlaanderen;
  • Eist dat Vlaanderen de conventie over de minderheden goedkeurt;
  • Zegt zijn vertrouwen op in de Vlaamse Kamers van de Raad van State;

DEZE RESOLUTIE IS DOOR ALLE WAALSE PARTIJEN GOEDGEKEURD

Het regeerakkoord DI RUPO beantwoordt perfect aan deze politieke stellingname.

DOOR DE VOORLIGGENDE GRONDWETSWIJZIGINGEN EN BIJZONDERE WETTEN GOED TE KEUREN REALISEERT U DEZE POLITIEK DIE DIAMETRAAL INGAAT TEGEN DE BELANGEN VAN VLAANDEREN EN VAN DE VLAAMSE KIEZER DIE U VERKOZEN HEEFT EN AAN DEWELKE U VERANTWOORDING VERSCHULDIGD IS.

In strijd met de eerste 5 artikelen van de Grondwet en van het arrest van het Grondwettelijk Hof nummer 73/2003 van 26 maart 2003 houden de Franstaligen reeds decennia lang de splitsing van de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde tegen om de voorrechten van de Francofonie in de rand rond Brussel te beschermen, te bestendigen en uit te breiden.

Door het inroepen van belangenconflicten en alarmbelprocedures werd de uitvoering van een democratische genomen besluit houdende splitsing van de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde in de Kamercommissie voor Binnenlandse Zaken van 15 november 2007 onmogelijk gemaakt.

Het Grondwettelijk Hof heeft duidelijk gesteld dat niet de Grondwet moet aangepast worden om de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde te splitsen; in tegendeel om de Grondwet te eerbiedigen (toepassing van het territorialiteitsbeginsel). Het volstaat bij gewone wet de kieswetgeving aan te passen.

Maar hier knelt het schoentje; de Vlaamse partijen, met uitzondering van de toenmalige Volksunie hebben in 1970 (staatsmisvorming van 1970) afstand gedaan van hun numerieke meerderheid om de voorrechten van de Franstaligen te waarborgen en het terugschroeven ervan onmogelijk te maken.

Nadat uw partijvoorzitters zich door hun Franstalige homoniemen hebben laten rollen bij het afsluiten van het regeerakkoord DI RUPO (bijlage 1) heeft u als de kers op de taart artikel 195 van de Grondwet verkracht.

De volksvertegenwoordiging die bij de ambtsaanvaarding gezworen heeft de Grondwet na te leven treed zonder schroom diezelfde Grondwet met voeten.

Deze verkrachting van de Grondwet om die artikels te kunnen wijzingen om de VOORRECHTEN van de Franstaligen te verankeren en het terugschroeven ervan onmogelijk te maken.

HALLUCINANT.

Bovendien is een tijdelijke wijziging van een grondwetsartikel een tijdelijke schorsing van dit artikel. Dat is strijdig met art. 187 van de Grondwet. Wat de regering DI RUPO ook mag uitvinden om dit goed te praten; de Grondwet kan noch geheel, noch ten dele worden geschorst.

Uit dit recente verleden hebben noch uw partijvoorzitters, noch uzelf lessen getrokken en andermaal de belangen van Vlaanderen, en van diegenen die u verkozen hebben, verloochend en geschaad.

Inderdaad, naast de drie reeds bestaande vetorechten (de grendelgrondwet, het belangenconflict en de alarmbelprocedure) worden er nog 8 bijkomende vetorechten toegevoegd door grondwetswijzigingen of bijzondere wetten:

  1. De splitsing van de kieskring (grondwetswijziging)
  2. Het gerechtelijk arrondissement (grondwetswijziging)
  3. Belangenconflicten (grondwetswijziging)
  4. Constitutieve autonomie (grondwetswijziging)
  5. Geschillenregeling in de zes faciliteitengemeenten (bijzondere wet)
  6. Benoeming van de burgemeesters in de zes faciliteitengemeenten (bijzondere wet)
  7. Brussels Metropolitan Region (bijzondere wet)
  8. Financiering van de Brusselse instellingen (bijzondere wet)

Het zal u toch bekend zijn dat deze grondwetswijzigingen en de bijzondere wetten met een dubbele meerderheid worden gestemd (procedure voorzien door artikel 4 van de Grondwet):

  • Een tweederde meerderheid;
  • Een meerderheid in de taalgroepen;

Dientengevolge kunnen deze grondwetswijzigingen en bijzondere wetten niet meer worden gewijzigd zonder de instemming van de Franstalige minderheid. Deze veto “democratie” maakt het mogelijk dat de voorrechten van de Franstalingen kunnen afgedwongen worden door de Raad van State en het Grondwettelijk Hof monddood te maken.

Ik citeer uit de memoires van Wilfried MARTENS (2006):

Wegens de vele grendels zullen de Vlaamse politici afhankelijk zijn van de goodwill van de Franstalige collega’s, wanneer zij de werking van de Belgische staat op de Vlaamse noden willen afstemmen.

Daarbij bestaat het gevaar dat zij door de Franstalingen telkens zouden worden gedwongen tot het betalen van een prijs, in ruil voor het verkrijgen van hun fiat.

Naast de verankering van de taalfaciliteiten in de Grondwet worden nu ook de kies(voor)rechten voor de Franstalingen in de faciliteitengemeenten in de Grondwet gebetonneerd (bladzijde 19 van het regeerakkoord).

Met het oog op het prioritair behandelen van Franstalige zaken zullen functioneel tweetalige Franstalige magistraten van het parket van Brussel aan dat van Halle-Vilvoorde worden toegevoegd. Zij zullen onder het gezag staan van de procureur des Konings van Halle-Vilvoorde voor wat de uitvoering van het strafrechtelijk beleid betreft maar onder het hiërarchisch gezag van de Franstalige procureur des Konings van Brussel. (bladzijde 21 van het regeerakkoord).

In het grondwettelijk tweetalig gewest zal, met uitsluiting van de Nederlandstalige juristen, het tweetalige Brussel Parket door een ééntalige Franstalige procureur worden geleid.

Dit heeft voor gevolg dat doctors, licentiaten en de masters in de rechten, die hun examen in het Nederlands afgelegd hebben nooit meer in deze ambten kunnen benoemd worden.

Als er al begrip kan voor opgebracht worden in eigen taal berecht te worden (geldt niet voor de Vlamingen in Wallonië) is het totaal onaanvaardbaar dat tweetalige Vlaamse magistraten hierbij worden uitgesloten. Dat Franstaligen in het Vlaamse arrondissement Halle-Vilvoorde enkel door Franstalige magistraten kunnen vervolgd en berecht worden staat gelijk met etnische rechtspraak.

De federale wetgever blijft exclusief bevoegd om de belastbare basis vast te stellen en de vennootschapsbelastingen te bepalen. (bladzijde 59 van het regeerakkoord).

Om deze bevoegdheden te kunnen uitoefenen zal artikel 143 van de Grondwet worden uitgebreid met een bepaling die verduidelijkt dat de Gemeenschappen en Gewesten, de Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie en de Franse Gemeenschapscommissie, wanneer artikel 138 van de Grondwet wordt toegepast geen belangenconflicten kunnen worden ingeroepen.

De benoemingsbevoegdheid van de Vlaamse Overheid met betrekking tot de aanstelling van de burgemeesters in de zes randgemeenten wordt volledig onderuit gehaald en overgedragen aan de Algemene Vergadering van de Raad van State. Door het kiezen van het moment tot het indienen van de memorie door betrokkene kan perfect gewacht worden tot een Franstalige de Algemene Vergadering voorzit, die bij staking van stemmen een doorslaggevende stem heeft. (bladzijde 25 en 27 van het regeerakkoord).

Deze procedure zal de burgemeesters in de zes faciliteitengemeenten verder toelaten ongestraft Vlaamse decreten en omzendbrieven te negeren zonder dat de Vlaamse regering kan optreden noch dat zij ter verantwoording kunnen geroepen worden.

Om de samenwerking te promoten zal een bijzondere wet een hoofdstedelijke gemeenschap oprichten (Brussels Metropolitan Region). De vertegenwoordigers van de Gewestelijke regeringen zullen er in zetelen. De bijzondere wet zal bepalen dat alle gemeenten van de oude provincie Brabant net als de federale overheid van rechtswege lid zijn van de Hoofdstedelijke Gemeenschap. De provincies zullen er vrijwillig bij kunnen aansluiten. (bladzijde 28 van het regeerakkoord).

Reeds jaren is er een degelijke samenwerking tussen het noorden van Frankrijk en zuid-west Vlaanderen zonder dat hieromtrent enig wettelijke initiatief werd genomen noch nodig is.

Om te overleggen omtrent mobiliteit, verkeersveiligheid en wegenwerken is een bijzondere wet totaal overbodig.

Met deze constructie wordt op termijn echter de uitbreiding van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest voorzien met een duidelijke optie op een territoriale aanhechting van Vlaams-Brabant.

De intra Brusselse hervorming onder de “kundige” leiding van de Molenbeekse burgemeester is zuivere cosmetica en raken niet aan de politiek-administratieve structuur van dit gewest (bladzijde 29 en 63 van het regeerakkoord).

In ruil voor deze “hervorming” voorziet het regeerakkoord een jaarlijkse en geïndexeerde toelage van 461.000.000 € (18.596.693.900 fr.).

Het Brussel Hoofdstedelijk Gewest, zoals Wallonië trouwens, staat op hun politieke onafhankelijkheid maar laten deze door Vlaanderen financieren.

Met de resoluties van 3 maart 1999 van het Vlaams Parlement, goedgekeurd door Christen Democraten, Liberalen en Socialisten wordt evenmin rekening gehouden.

  • meer coherente bevoegdheidspakketten zijn een belangrijk instrument voor het tot stand brengen van een efficiënt bestuur, samen met een ruime financiële en fiscale autonomie;
  • Het federale staatsmodel dient gebaseerd te zijn op een fundamentele tweeledigheid op basis van twee deelstaten, met daarnaast Brussel met een specifiek statuut en de Duitstalige gemeenschap;
  • De solidariteit dient behouden te blijven op basis van objectieve, duidelijke en doorzichtige mechanismen en omkeerbaarheid. Dergelijk mechanisme mag niet tot gevolg hebben dat het ontvangende deelgebied per capita meer overhoudt dat het betalende deelgebied.
  • De bevoegdheden van de deelstaten om de eigen instellingen te regelen dient uitgebreid te worden. De deelstaten moeten een eigen grondwettelijke autonomie verwerven, met eerbiediging van het federaal kader.

Evenmin werd rekening gehouden met de gezamenlijke verklaring van 13 mei 2004 (bijlage 2) ondertekend door politieke prominenten waarin duidelijk werd overeengekomen dat men voor de splitsing van de kieskring Vlaanderen geen prijs dient te betalen. PACTA SUNT SERVANDA?

De handtekeningen van de dame en heren prominenten hebben duidelijk evenveel waarde als een leeglopende voorband van een wagen.

Met de brief van 12 mei 2004 aan de Vlaamse minister-president (bijlage 3) schrijft de toenmalige voorzitter van de CD&V, ik citeer:

De verwijzing door U en door de VLD en Spa – Spirit van de uitvoering van het arrest van het Arbitragehof naar het zgn. Forum maakt bovendien duidelijk dat u wil onderhandelen over de uitvoering van dit arrest.

CD&V wil zich daartoe niet lenen. De CD&V wil voluit blijven strijden voor de onverkorte uitvoering van de eisen van de burgemeesters en van de betoging van zondag laatst.

Voor diegenen die het mochten vergeten zijn: de CD&V was toen een oppositiepartij.

De Franstalige pers kan nauwelijks het triomfalisme verbergen, getuige onderstaande teksten:

La Libre Belgique van 26 september 2011:

“les vieux loups francophones, face aux agneaux de Flandre. On le dement pas”

Béatrice DELVAUX in Le Soir van 15 september 2011:

“préparer ces deux regions à une prévisible future scission dus pays”

“Il faut reconnaître que le résultat final n’est pas si mal, même s’il ne faut pas le dire trop haut”

Véronique LAMQUIN in Le Soir van 29 september 2011:

“la perspective d’un accord, est au fond, une nouvelle encore meilleure pour les Francophones que pour les Flamands”

De analyse van de Mouvement Réformateur (te vinden op hun webstek), die ik als bijlage 4 overmaak, laat er geen twijfel over bestaan wie als overwinnaar uit de bus komt. Niet minder dan 3 maal staat in hun tekst: “sont bétonnés dans la Constitution“.

Ik heb desbetreffend geen kennis van enige reactie uw uwentwege, noch van uw partijvoorzitters. Qui ne dit mot consent is meer dan ook van toepassing.

VLAAMSE FEDERALE KAMERLEDEN EN SENATOREN, STEM NOOIT IN MET DEZE VOORGESTELDE GRONDWETSWIJZIGINGEN DIE ANDERMAAL BIJKOMENDE VOORRECHTEN VOOR DE FRANSTALIGEN INHOUDEN, DIE ONHERROEPELIJK IN DE GRONDWET EN BIJZONDERE WETTEN ZULLEN VERANKERD WORDEN, NIET MEER KUNNEN TERUGGESCHROEFD WORDEN, EN DE BELANGEN VAN VLAANDEREN BLIJVEND SCHADEN.

VLAAMSE KAMERLEDEN EN SENATOREN, VERVAL NIET IN DE FOUTEN VAN UW VOORGANGERS DIE VLAANDEREN MET EEN POLITIEK MINDERHEIDSSTATUUT OPGEZADELD HEBBEN.

VERLAAT DEZE ANTI-VLAAMSE REGERING EN DURF OPKOMEN, ZOALS DE FRANSTALIGEN HET VOOR HUN GEWEST EN HUN GEMEENSCHAP DOEN, VOOR DE BELANGEN VAN VLAANDEREN EN DE VLAMINGEN DIE U VERKOZEN HEBBEN EN WIE U VERANTWOORDING VERSCHULDIGD IS.

Om u de kans te geven mijn argumenten te weerleggen daag ik u uit tot een publiek debat; durft u het aan?

Met hoogachting,

Willy DE WAELE
Ere Burgemeester
Voorzitter Gemeenteraad Lennik

Bijlage:

De PDF-versie van deze open brief.

Adressenlijst van alle Kamerleden en Senatoren.

Tenslotte vermeld ik nog even het artikel in het juni-nummer van Doorbraak met een debat tussen Willy De Waele en Michel Doomst (CD&V burgemeester en kamerlid van Gooik): “Tussen staatshervorming en staatsmisvorming.”