De januskop van de kattekoppen

Vanavond kreeg ik onderstaande e-mail van Willy De Waele. De titel van deze blogpost (naar Janus, de Romeinse god met 2 gezichten) is een eigen uitvinding en slaat op de dubbelzinnige houding die de CD&V-ers gehanteerd hebben in de aanloop naar de splitsing van het kiesarrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde.

Zie ook een vorige blogpost met Willy’s open brief aan “Les Misérables”.

Beste,

Bijgaand maak ik ter informatie het dubbel interview over met Michel DOOMST in de juni editie van Doorbraak. Recent heb ik Michel DOOMST uitgedaagd tot een openbaar debat naar aanleiding van de brief aan het staatshoofd van 6 juni 2003 door hem mede ondertekend. De ondertekenaars hebben het staatshoofd er aan herinnerd dat de splitsing van de kieskring het logische gevolg is van de organisatie van de federale staat in gewesten, gemeenschappen en taalgebieden die territoriaal afgebakend zijn zoals ingeschreven in de eerste 5 artikelen van de Grondwet (het territorialiteitsbeginsel).

De kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde staat haaks op deze grondwettelijke indeling en overschrijdt de gewest- en provinciegrenzen. Ik citeer uit deze brief:

Alleen een splitsing van de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde met volledige eerbiediging van de grondwettelijke indeling van het land kan hier een duurzame oplossing bieden.

In de brief aan het staatshoofd is nergens sprake van enige compensatie ten voordele van de Franstaligen.

Deze brief werd mede ondertekend door Michel DOOMST in zijn hoedanigheid van burgemeester van de gemeente Gooik.

Op 12 mei 2004 laat de toenmalige voorzitter van de CD&V, Yves LETERME, de toenmalige minister-president van de Vlaamse regering weten, ik citeer (zie brief in bijlage):

… maakt bovendien duidelijk dat u wil onderhandelen over de uitvoering van het arrest van de Arbitragehof. De CD&V wil zich daartoe niet lenen. CD&V wil voluit verder blijven strijden voor de onverkorte uitvoering van de eisen van de Vlaamse burgemeesters en van de betoging van zondag laatst.

Dit heeft Michel DOOMST er niet van weerhouden de splitsing van de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde goed te keuren met uitsluiting van de zes faciliteitengemeenten: EEN MANIFESTE SCHENDING VAN HET TERRITORIALITEITSBEGINSEL.

Bovendien worden de kiesvoorrechten van de Franstaligen in de zes faciliteitengemeenten in de Grondwet verankerd zodat zonder de instemming van de Franstalige minderheid deze niet meer kunnen ongedaan gemaakt worden.

Meer nog, Michel DOOMST gaat eveneens akkoord met de grondwettelijke verankering van:

  1. De splitsing van de kieskring (grondwetswijziging)
  2. Het gerechtelijk arrondissement (grondwetswijziging)
  3. Belangenconflicten (grondwetswijziging)
  4. Constitutieve autonomie (grondwetswijziging)
  5. Geschillenregeling in de zes faciliteitengemeenten (bijzondere wet)
  6. Benoeming van de burgemeesters in de zes faciliteitengemeenten (bijzondere wet)
  7. Brussels Metropolitan Region (bijzondere wet)
  8. Financiering van de Brusselse instellingen (bijzondere wet)

Luister naar mijn woorden maar zie vooral niet naar mijn daden.

Het is en blijft een bittere vaststelling dat voor Michel DOOMST het najagen van een mandaat nog altijd zwaarder weegt dan opkomen voor de belangen van Vlaanderen en de Vlaamse kiezer aan wie hij verantwoording verschuldigd is.

Pittig detail: toen Michel DOOMST de brief aan het staatshoofd ondertekende was de CD&V federaal in de oppositie.

Op 6 juni 2012 heb ik Michel DOOMST in dit verband tot een openbaar debat uitgedaagd. Zonder gevolg tot op heden.

Dat ik niet alleen sta met mijn vaststellingen, wordt onderbouwd door onderstaande commentaar van publicist Pierre THERIE, kolonel SBH op rust. Pierre THERIE is ondermeer de auteur van het boek “NON”, zeer aanbevolen lectuur.

Wat Beke redelijk vindt is trouwens ook voor de Vlaamse vleugel binnen zijn partij te veel. In een dubbelinterview van Michel Doomst (CD&V burgemeester Gooik) en Willy De Waele (ere-burgemeester Lennik) in Doorbraak (juni 2012) wordt het duidelijk hoe moeilijk de Vlaamsgezinde CD&V’ers zoals Doomst het hebben om de compromissenpolitiek van de Belgicistische vleugel binnen Cd&V nog te verdedigen.

Het valt te betwijfelen of CD&V op die manier ooit nog aantrekkelijk kan worden voor hun resterende Vlaamsgezinde kiezers die in 2010 toch nog maar hun stem gaven aan de rustige vastheid. Uit alle opiniepeilingen sindsdien blijkt alvast heel duidelijk dat de politieke keuze van Wouter Beke en zijn oudere raadgevers, die blijven zweren bij het traditionele compromissen, niet kunnen zorgen voor een ommekeer.

Daar tegenover staat de heldere analyse van Willy De Waele waarop ook Michel Doomst geen afdoende argumenten had. Kern van zijn analyse is de onrechtvaardigheid van het Belgicistisch federaal model. Even citeren: “Inderdaad, naast de drie al bestaande vetorechten (de grendelgrondwet, het belangenconflict en de alarmbelprocedure) worden er nog 8 bijkomende vetorechten toegevoegd door grondwetswijzigingen of bijzondere wetten:

  • de splitsing van de kieskring (grondwetswijziging);
  • het gerechtelijk arrondissement (grondwetswijziging);
  • belangenconflicten (grondwetswijziging);
  • constitutieve autonomie (grondwetswijziging);
  • geschillenregeling in de zes faciliteitengemeenten (bijzondere wet);
  • benoeming van de burgemeesters in de zes faciliteitengemeenten (bijzondere wet);
  • Brussels Metropolitan Region (bijzondere wet);
  • financiering van de Brusselse instellingen (bijzondere wet).

Het zal u toch bekend zijn dat deze grondwetswijzigingen en de bijzondere wetten met een dubbele meerderheid worden gestemd (procedure voorzien door artikel 4 van de Grondwet): een tweederde meerderheid + een meerderheid in de taalgroepen.

Dientengevolge kunnen deze grondwetswijzigingen en bijzondere wetten niet meer worden gewijzigd zonder de instemming van de Franstalige minderheid. Deze veto-“democratie” maakt het mogelijk dat de voorrechten van de Franstaligen kunnen afgedwongen worden door de Raad van State en het Grondwettelijk Hof monddood te maken.

Verder citeert De Waele uit de memoires van Wilfried MARTENS (2006): “Wegens de vele grendels zullen de Vlaamse politici afhankelijk zijn van de goodwill van de Franstalige collega’s, wanneer zij de werking van de Belgische staat op de Vlaamse noden willen afstemmen. Daarbij bestaat het gevaar dat zij door de Franstalingen telkens zouden worden gedwongen tot het betalen van een prijs, in ruil voor het verkrijgen van hun fiat.”

Met zeer veel belangstelling kijk ik uit naar uw reactie.

Met vriendelijke groeten,

Willy De Waele
ere-burgemeester Lennik

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *