Categorie archief: Energie

Weg met de #turteltaks! Leve de #tommeltaks?

Veel heisa rond de zogenaamde “Turteltaks” – officieel de “Vlaamse energieheffing”. Het was de voormalige Vlaamse minister van Energie, Annemie Turtelboom, die de bedenkelijke eer kreeg om een (energie)belasting naar haar genoemd te krijgen. Aanvankelijk was ze er zelfs nog fier op maar een belasting die genoemd wordt naar een liberale minister!? Dat is nog veel erger dan vloeken in de kerk, en vroeg of laat loopt dat fout af.

Een goede week geleden nam Annemie Turtelboom ontslag en werd ze prompt opgevolgd door partijgenoot Bart Tommelein. Maar in tegenstelling tot wat sommigen hadden gehoopt, verdween de Turteltaks niet samen met zijn geestelijke moeder. Zou de Turteltaks dan toch naadloos overgaan in de Tommeltaks?

De nieuwe minister van Energie lanceerde vrijdag een opmerkelijke campagne. Particulieren zouden massaal zonnepanelen moeten leggen zodat de Turteltaks op termijn toch verlaagd zou kunnen worden. Verrassende uitspraak want net die vermaledijde zonnepanelen waren de oorzaak van die ellendige Turteltaks!

Enige nuance is hier wel op zijn plaats. Niet de zonnepanelen zelf, maar de oversubsidiëring (nl. het kwistig uitdelen van groenestroomcertificaten door de Vlaamse overheid) ervan was de bron van alle ellende. Ondertussen is er gelukkig een einde gekomen aan deze sinterklaaspolitiek, hoewel wij met zijn allen nog vele jaren mogen opdraaien voor het afbetalen van deze gigantische schuldenberg.

Maar waarom zouden wij dan wel zonnepanelen op ons dak moeten leggen, beste Bart?

Omdat 1) het financieel rendabel is – zonnepanelen brengen tegenwoordig meer op dan je centen op een spaarboekje en 2) omdat Vlaanderen tegen 2020 zijn klimaatdoelstellingen moet halen met 10,5% hernieuwbare energie terwijl we nu nog maar aan 5,5% zitten.

Vlamingen zijn echter veel meer geïnteresseerd in het effect op hun portemonnee. Wat kan hun die abstracte klimaatdoelstellingen schelen?

Eventjes op Twitter navragen dan maar:

Zeer nobel natuurlijk, maar toch blijf ik ervan overtuigd dat je mensen op andere manieren moet overtuigen.

Zonnepanelen, zelfs zonder groenestroomcertificaten, hebben een aantrekkelijk financieel rendement. Daarin heeft de minister gelijk. Ze brengen tegenwoordig meer op dan spaarboekjes. Dat is ook de reden dat ik binnenkort mijn spaarboekje ga plunderen en zonnepanelen ga installeren. Toen mijn werkgever een paar maanden geleden een groepsaankoopactie organiseerde, ben ik aan het rekenen geslagen. En inderdaad, een aantrekkelijke korting én de alsmaar stijgende energiefactuur (die voornamelijk uit distributiekosten, turtel- en andere taksen bestaat) hebben mij snel over de streep kunnen trekken.

Maar een rendement van 8% of meer? Terugbetaald na 7 of 8 jaar? Forget it! Dat zijn commerciële en politieke praatjes. Volgens mijn eigen berekeningen kom ik aan een rendement van ongeveer 4% op 25 jaar en een terugverdientijd van 15 jaar.

Eén van de redenen voor dit lager dan verwacht rendement en de langer dan verwachte terugverdientijd, zijn de talloze taksen en heffingen, waarvan de belangrijkste de netvergoeding, of prosumententarief is.

Ik heb voor mijn concrete situatie een simulatie gemaakt van mijn energiefactuur voor 2016-2017 zonder zonnepanelen enerzijds, en met zonnepanelen anderzijds.

Wat blijkt nu? Zonder zonnepanelen gaat 35% van mijn totale stroomfactuur naar de overheid. Die 35% bestaat uit BTW, bijdrage op groene stroom, bijdrage op warmtekrachtkoppeling, turteltaks, allerlei federale en Vlaamse heffingen, …).

energiefactuur zonder zonnepanelen

Mét zonnepanelen gaat bijna twee derde, 64% van mijn stroomfactuur naar de overheid!

energiefactuur met zonnepanelen

In dit Excel werkblad kan je de details van mijn berekening bekijken. De prijzen die ik gehanteerd heb, zijn bekomen met de prijscalculator van Elegant, mijn huidige energieleverancier.

Hoe kan de overheid meer mensen ertoe aanzetten om zonnepanelen te leggen?

Door er voor te zorgen dat mensen de overheid vertrouwen. Door niet om de zoveel tijd te zitten morrelen aan netvergoedingen, prosumententarieven, en dergelijke (cfr. dit artikel in De Standaard). Door de netvergoedingen gelijk te schakelen tussen alle netbeheerders. Door de netvergoedingen substantieel te verlagen, of nog beter: ze af te schaffen.

Want het kan toch niet dat de overheid ons massaal zonnepanelen doet leggen en als puntje bij paaltje komt, verantwoordelijk is voor maar liefst twee derde van onze energiefactuur?

Update 04/07/2016

Gisteren en vandaag een interessante gedachtewisseling gehad met de Minister van Energie naar aanleiding van deze tweet:

Ik vermoed dat mijn boodschap toch wel eerlijk en transparant was, maar als dat toch niet zo zou zijn, dan komt dat misschien doordat ik té veel politici op Twitter volg 🙂

Groeps-Test-Aankoop geklopt

Een tijdje geleden had ik mij ingeschreven op de 2e groepsaankoop energie van Test-Aankoop. Prijsbewust als ik ben (ahum) wou ik wel eens weten of ik bij mijn huidige leverancier Elegant nog wel goed zat. Ik had mij enkel ingeschreven voor elektriciteit; aardgas gebruik ik immers niet.

Een paar dagen geleden kreeg ik een mailtje van Test-Aankoop met het resultaat van de veiling voor mijn individueel geval:

Mail Test-Aankoop

Uiteraard kon ik het mij niet laten om hierover te tweeten:

Mijn tweet werd prompt opgepikt door Elegant en nu figureer ik op hun Facebook pagina. Vind ik leuk 🙂

Omslagfoto Elegant Facebook

Heb ik nu geen jaar gratis elektriciteit verdiend? Minstens… 😉

Hoe wordt een gemiddelde energieprijs berekend? Met de SLP!

In de vorige blogpost vroeg ik mij af hoe de gemiddelde elektriciteitsprijs wordt berekend voor variabele tariefcontracten. Ik ging ervan uit dat een gewogen gemiddelde wordt berekend in functie van het aantal verbruiksdagen per kwartaal.

Een verdienstelijke poging – al zeg ik het zelf 😉 – maar beetje te simplistisch, zo blijkt nu. In mijn berekening veronderstelde ik een lineair energieverbruik doorheen het jaar, elke dag dus evenveel kWh.

Dankzij Maarten De Cuyper (Elegant) ben ik er achter gekomen dat er verbruiksprofielen bestaan, genaamd de Synthetische Lastprofielen, of SLP’s. Er bestaan verschillende SLP’s voor elektriciteit en voor gas, in functie van het type verbruiker. Deze SLP’s worden vastgelegd door de Vlaamse Energieregulator VREG en op haar website jaarlijks gepubliceerd.

Zo’n SLP geeft weer hoe het energieverbruik van een gemiddelde klant relatief verloopt doorheen het jaar. Dit relatief verbruik is zo gedetailleerd dat er zelfs gegevens per tijdseenheid van een kwartier bestaan. Ik veronderstel dat mijn energieleverancier niet per kwartier aanrekent, maar per dag, hierbij rekening houdend met piekuren en daluren?

Als we dit op een grafiek uitzetten, merken we meteen dat het energieverbruik in de zomer gemiddeld lager ligt dan in de winter, en dat het in de weekends hoger ligt dan in de week. Logisch…

De blauwe lijn in onderstaande grafiek is de schematische weergave van het Synthetisch Lastprofiel voor een “normale” residentiële klant. De rode lijn geeft het verbruik weer indien er wordt verondersteld dat elke dag van het jaar evenveel stroom wordt verbruikt (mijn eerste berekening dus).

SLP 2013

Ik heb mijn oorspronkelijke Excel berekening aangepast en de SLP’s van 2012 en 2013 geïntegreerd. Resultaat is dat de uiteindelijke gemiddelde energieprijs op de verbruiksfactuur hoger ligt dan in mijn vorige berekening. Jammer genoeg voor mijn portemonnee is dat wel logisch aangezien er in de winterperiode meer stroom wordt verbruikt, en dat bovendien de stroom in de winterperiode duurder is dan in de zomerperiode.

Opgelet: de grootte van dit Excel document is 20 Mb!

Excel workbook - Gemiddelde stroomprijs SLP

Over de methode van aanrekening van de groene stroombijdrage en bijdrage warmtekrachtkoppeling heb ik nog geen uitsluitsel. Mag ik veronderstellen dat dit volgens hetzelfde principe werkt?

Update 11.08.2013

Bij het toewijzen van de verbruikte kWh over de verbruiksperiodes wordt uiteraard ook gebruik gemaakt van de SLP’s. Maar er is wel een verschil tussen

1) de methode die de energieleverancier gebruikt voor de toewijzing van de energiekosten, groene stroombijdrage en bijdrage WKK, en

2) de methode die de netbeheerder gebruikt voor de toewijzing van de distributiekosten.

De energieleverancier zal het piek- en dalverbruik van de SLP samentellen (“SLP niet-binair”) terwijl de netbeheerder een onderscheid maakt tussen piek- en dalverbruik (“SLP binair”). Dit verklaart waarom de toegewezen kWh in beide methodes lichtjes verschillend zijn.

Volgend Excel document maakt dit met een concreet voorbeeld duidelijk. Het gaat hier om mijn elektriciteitsverbruik van 10.07.2012 tot en met 29.06.2013 waarbij 3.863 kWh (piekuren) en 5.245 kWh (daluren) moeten worden toegewezen worden aan 2012 resp. 2013.

Excel workbook - Toewijzing kWh aan verbruiksperiodes

Hoe wordt een gemiddelde energieprijs berekend?

Energieleverancier Elegant werkt met slechts 1 tariefformule voor de elektriciteit die ze levert, en 1 formule voor aardgas.

Het gaat hier om variabele energieprijzen. De energieprijzen die ze hanteert, worden voor elk kwartaal vastgelegd en zijn (volgens een eenvoudige en transparante formule) afgeleid van de groothandelsprijzen. Maandelijks betaalt de klant een voorschot, maar zijn afrekening gebeurt echter 1 keer per jaar, namelijk na de meteropname door Eandis of Infrax.

Hoe wordt nu de prijs bepaald voor het jaarverbruik van de klant? Let op: ik heb het hier enkel over de energieprijs, niet over de distributietarieven, taksen e.d.

Aangezien het onbekend is hoeveel de klant verbruikt heeft in elk kwartaal, wordt verondersteld dat de klant elke dag evenveel verbruikt heeft en zal er dus een gemiddelde prijs moeten genomen worden.

Hoe wordt deze gemiddelde prijs bepaald? Logischerwijze dient er rekening gehouden te worden met het aantal dagen per kwartaal waarop de factuur betrekking heeft, m.a.w. dient er een gewogen gemiddelde berekend te worden.

Ik heb in de volgende Excel sheet een voorbeeldje uitgewerkt voor een verbruiksperiode die loopt van 01.07.2012 tot en met 15.07.2013:

Klopt deze berekening? Is dit de wijze waarop Elegant de gemiddelde prijs op de verbruiksfactuur van de klant berekent? En is deze methode ook van toepassing op de “bijdrage groene stroom + WKK”?

Over windmolens en windhanen

Enkele maanden geleden, in de aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen van oktober 2012, was er in onze gemeente Lennik een hevige discussie aan de gang tussen voor- en tegenstanders van de (mogelijke) plaatsing van windturbines op het grondgebied van het gehucht Eizeringen. Ik verwijs hierbij naar vroegere blogposts: “Windturbines zijn niet zo interessant als men wel denkt” en “De duivel in het wijwatervat”.

In De Standaard van 4 oktober 2012 verscheen een uitgebreid artikel over deze problematiek. De journalist ging ook te rade in buurgemeente Gooik, bij burgemeester Doomst. Ik citeer:

Aanvankelijk zou hij [Michel Doomst] meestappen in het project en een vierde turbine in dezelfde lijn op zijn grondgebied laten plaatsen. ‘Na buurtoverleg bleek daar duidelijk geen draagvlak voor te bestaan’, zegt Doomst. ‘We hebben nu geopteerd om mee te investeren in een windturbineproject langs de E314, in de buurt van Diest.’

Dus: geen windmolens op Gooiks grondgebied.

Amper een paar maanden later zien we Michel op tv verschijnen (niet abnormaal gezien het laatste tv-optreden toch wel al een tijdje geleden was…) in een reportage over mogelijke stroomtekorten in de winter.

Ook in de regionale internetkrant Editiepajot kwam hij aan bod.

Dus nu is Doomst plots voor windmolens?! Ik vraag mij af wat er in die paar maanden gebeurd is… Even denken… Verkiezingen?

Het is trouwens een fabeltje dat windmolens in gemeente X zouden zorgen voor een onafhankelijke energievoorziening of dat gemeente X niet (nooit) zonder stroom kan gezet worden.

Zouden windmolens dan toch windhanen aantrekken?

De duivel in het wijwatervat

Dat windenergie en het al dan niet plaatsen van windturbines in Vlaamse gemeenten een belangrijk verkiezingsthema is geworden, blijkt duidelijk uit de vele voorstellen die in het kader van het VRT-initiatief “De Vragende Partij” werden gelanceerd.

Dat dit thema tot verhitte discussies tussen voor- én tegenstanders leidt, staat ook als een paal boven water. Niet in het minst ook in onze landelijke gemeente Lennik waar het windmolenproject in het stille en groene Eizeringen zelfs een splijtzwam is onder de huidige bestuurscoalitie.

Mijn voorstel (anti turbines in Eizeringen, zie ook een eerdere blogpost) dat als eerste kon rekenen op een antwoord van de lijsttrekkers, werd al snel gevolgd door een tegenvoorstel (pro turbines). Dit tegenvoorstel werd zelfs in eerste instantie anoniem ingediend (onder de naam “De Slimme Pajot”; anoniem dus), maar terecht verwijderd door de redactie. Nadien verscheen er dan toch een naam onder, die van een kandidaat op de Lennik Kwadraat lijst en bestuurder bij PajoPower. Was het trouwens niet de bedoeling dat enkel “gewone burgers” zouden voorstellen doen, en niet de politici zelf?

Hoe dan ook, naarmate de discussie vorderde, en het de voorstanders duidelijk werd dat er absoluut geen voldoende groot draagvlak in de gemeente bestaat voor de inplanting van 3 windturbines temidden van de Eizeringse bevolking, begonnen de voorstanders tekeer te gaan als een duivel in een wijwatervat.

Onder het mom van “maatschappelijk belang” werden argumenten aangehaald die allesbehalve rationeel zijn en die gaandeweg de ware bedoelingen van de initiatiefnemers blootlegden. En die bedoelingen staan allerminst ten dienste van het maatschappelijk belang.

Met sloganesk, populistisch taalgebruik trachten zij in te spelen op het moreel besef en de emoties van de burgers. Men sleept er zelfs een vergiftiging van onze kinderen en kleinkinderen bij. De windturbines moeten kost wat kost in onze strot geramd worden, onder het mom van de perfecte democratie. Zoniet heeft de beschaving geen toekomst, gaat het licht onherroepelijk uit en begaan we misdaden tegen de mensheid. Al wie hierin niet meegaat, is asociaal en egoïstisch.

Een bloemlezing.

Tot 20% goedkoper dan wat of wie eigenlijk?

En de windturbines moeten er komen, kost wat kost! Wie dat niet inziet, is dom

Nog een paar dooddoeners: “Elke Lennikenaar wordt er beter van!” of “Ik wil direct zo’n windmolen in mijn tuin.”

Of er worden studies bijgesleurd die al meer dan 10 jaar oud zijn. Ondertussen is de milieureglementering een stuk strenger geworden.

Het moge overigens duidelijk zijn dat ik a priori niets tegen windenergie heb, maar wel als dat ten koste gaat van de gezondheid van omwonenden en van een groene leefomgeving.

In Nederland begint men dat gelukkig meer en meer in te zien.

Windturbines zijn niet zo interessant als men wel denkt…

Deze blogpost is een uitgebreide argumentatie van mijn voorstel aan de lokale politici van Lennik op de website “De Vragende Partij” in de aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen van 14 oktober.

Mijn voorstel / oproep aan de politici betreft de huidige plannen om 3 industriële windturbines te plaatsen in Eizeringen:

Ik stel voor dat u het waardevolle, landelijke, Pajotse karakter van onze gemeente, en in het bijzonder van Eizeringen, niet verminkt door er onoordeelkundig 3 hinderlijke windturbines neer te poten.

Windenergieprojecten verdelen een lokale gemeenschap. Duurzame energie voor en door alle Lennikenaren? Dit klopt niet want je zal er alleen financieel “voordeel” uit halen als je effectief coöpereert (dus aandeel kopen) in het project. Niet iedereen is daartoe bereid, en de mensen die direct in de buurt van zo’n turbine wonen nog veel minder. De mensen die wel zullen participeren zijn zij die er ver van wonen. Met andere woorden, zij delen wel in de lusten, maar niet in de lasten. Dit is in wezen onrechtvaardig en dus een voedingsbodem van verdeeldheid in de gemeente. Een bewijs daarvan is trouwens de polemiek tussen voor- en tegenstanders zoals die al een tijd in onze gemeente bezig is.

Windturbines maken niet alleen ons mooi, groen Pajots landschap kapot, maar nog belangrijker, ze hebben wel degelijk een nefaste invloed op de gezondheid van de omwonenden. Het gaat hier niet over een huis-, tuin- en keukenwindmolen maar mastodonten van meer dan 150 meter hoog en kanjers van wieken. Naast slagschaduw is vooral de geluidsoverlast een groot probleem. De Universiteit van Utrecht heeft er onderzoek naar gedaan. Wie dicht bij een windmolen woont, kan last krijgen van slaapproblemen, duizeligheid, depressies, concentratieverlies en oorsuizen:

Je wordt gek van dat gebrom
Ziek door windenergie
Doodziek zijn van de windmolens

Ook cardioloog Marc Goethals van het OLV Ziekenhuis van Aalst kent de schadelijke effecten van turbines vlak bij bewoning:

Windturbines bouwen vlakbij bewoning is waanzin
Windturbines en gezondheidsrisico’s
Windmolens zijn hinderlijker dan klassieke bronnen van verkeerslawaai (YouTube video’s)

In Nederland bestaat er zelfs al een meldpunt voor windmolenoverlast.

Update 06.09.2012

De Nederlandse provincie Noord-Holland vreest dat de ongebreidelde groei van de windmolenparken ten koste van het landschap en haar bevolking gaat. Ze heeft beslist dat ze geen vergunningen meer wil afleveren voor nieuwe windmolenparken op het land. Ze wil dat bij de inplanting van de windmolens ook gekeken wordt naar de kwaliteit van de leefomgeving en het landschap (zie artikel in De Standaard van 06.09.2012).

Windturbines besparen geen brandstof. Het rendement ervan ligt veel lager dan eerst ingeschat. Men spiegelt ons voor dat windenergie een brandstofbesparing van 23% geeft. In werkelijkheid is dat maximaal 8% van het nominale vermogen van de molens. Na aftrek van de kosten maar een magere 4,14%:

Windenergie: wel lasten, geen lusten
Onderzoek naar rendement windenergie


In Duitsland heeft men problemen met de aansluiting van windmolenparken op het elektriciteitsnet. De extra kosten die dat met zich meebrengt wil de overheid afwentelen op de consument.

Onze afhankelijkheid van buitenlandse energieleveranciers kan verminderd worden door over te stappen naar een lokale energieleverancier (bv. Elegant, Eneco, …) met bovendien het voordeel dat je een pak minder betaalt dan aan een (buitenlandse) leverancier zoals Electrabel.

Vlaanderen is niet geschikt voor windturbines. In industriezones, langs autosnelwegen dan? Ook deze zones zijn zo stilaan volgebouwd. In Frankrijk moet sinds 2007 de minimum afstand tussen een windturbine en bewoning minstens 1.500 meter bedragen. In het Verenigd Koninkrijk is een wet in de maak om te regelen dat windturbines van 150 meter of hoger op een afstand van drie kilometer geplaatst dienen te worden. Waar is zoiets nog mogelijk in Vlaanderen?

Alternatieven zijn er o.a. in de vorm van biomassacentrales. Die zijn veel rendabeler, bieden stabiele energievoorziening en hebben geen back-up problemen.

Windturbines bieden nauwelijks of geen oplossing voor de groeiende energiebehoefte, die nog steeds op andere wijze zal moeten worden afgedekt:

Is windenergie de grote duurzame energiebron voor de toekomst?

De meeste links hierboven verwijzen naar Nederlandse websites. Is nogal logisch, aangezien de Nederlanders al heel wat meer ervaring hebben met windenergie dan Vlamingen.

Hopelijk leert Vlaanderen (en Lennik in het bijzonder) uit deze fouten. Het is nog niet te laat.

Update 04.10.2012

Een artikel in De Standaard van 4 oktober 2012 beschrijft de huidige situatie met betrekking tot het windenergieproject in Eizeringen, Lennik.

Voor meer informatie en discussies over de energieproblematiek raad ik je aan om @kritischewind op Twitter te volgen.

To Electrabe(l) or Not To Electrabe(l)

Ik geef toe. Net als vele andere, zoniet de meeste Vlamingen, was ik ook wat ingedommeld.

Ik geef nog iets toe. Ik ben hondstrouw. Trouw aan zowat alle derde partijen die mij goederen en diensten leveren. Voor u zich iets in uw hoofd haalt ;-), ik heb het bijvoorbeeld over mijn tandarts en mijn kapper bij wie ik reeds tientallen jaren patiënt en klant ben. Ik ga zo goed als altijd naar dezelfde buurtwinkel. Ik rijd nu al met mijn derde Volkswagen op rij. Ik kan zo nog wel een tijdje doorgaan, u hebt het wel begrepen…

Dus ook al jaren klant bij “huisleverancier” Electrabel. Misschien herkent u zich ook wel in dit plaatje.

Ondertussen bleven de energieprijzen maar stijgen, ook al bestond er wel concurrentie. In theorie toch. In de praktijk waren we in slaap gesukkeld en werd Electrabel slapend rijk.

Nu zijn we echter wakker geschud. Er is een klik in ons hoofd gebeurd:

  • er bestaan wel degelijk andere energieleveranciers die tevreden zijn met minder exuberante winsten.
  • overstappen van de ene naar de andere leverancier is eigenlijk een fluitje van een cent. Uiteindelijk is het de nieuwe leverancier die al het werk doet.
  • en er is alle heisa die ontstaan is na het mediatiek knoeiwerk van de federale regering met hun zaligmakende bevriezing van de energieprijzen, met hun onduidelijke wetten, hun “interpretatieve” wetten die de onduidelijke wetten moesten verduidelijken, enz. enz.

Toch was er nog een kans dat ik bij Electrabel zou blijven, want afgelopen week was er belangrijk nieuws aangekondigd: Electrabel zou niet alleen de gasprijzen toch niet indexeren op 1 april, maar nog belangrijker (want aardgas heb ik toch niet nodig), ze zou een “substantiële” verlaging van alle tarieven doorvoeren. Althans, dat is wat de federale regering ons met veel bombarie wou doen geloven.

De ontnuchtering was groot. De “spectaculaire” verlaging van de Electrabel-prijzen was maar van toepassing op een kleine minderheid van de klanten, namelijk op de contracten met vaste prijs, niet op die met een variabele prijs, zoals mijn OptiBudget contract.

Niet alleen dit non-event, maar ook de manier waarop Sophie Dutordoir, CEO van Electrabel deze “stunt” kwam toelichten in Terzake, was de spreekwoordelijke druppel. Zo beweerde ze…

  • dat Electrabel altijd “correcte” prijzen had aangerekend;
  • dat ze de prijzen niet vroeger, maar pas nu kon verlagen omwille van hun investeringen in dienstverlening naar klanten tengevolge van de “liberalisering” van de markt;
  • maar ze had ook nog het lef te beweren dat enkel bij Electrabel de energiebevoorrading altijd verzekerd zou zijn. Terwijl dit nota bene de verantwoordelijkheid van de netbeheerders is, en bijgevolg totaal onafhankelijk van de energieleverancier die je kiest.

Een kleine simulatie leert overigens dat zelfs na de daling van de vaste prijzen (bv. FixPlus contracten, zie tabel verder) deze ongeveer of net onder het niveau van de variabele prijzen komen te liggen (EnergyPlus of OptiBudget contracten).

Electrabel OUT dus, maar wie IN?

Doe de V-test! wordt wel eens geroepen. Of vergelijk op mijnenergie.be.

Tussen haakjes: in de tabel hieronder zie je nogal grote verschillen tussen mijnenergie.be en de VREG-simulator voor Electrabel FixPlus (vaste prijzen). Ik vermoed dat de VREG nog geen rekening houdt met de nieuwe, lagere tarieven terwijl mijnenergie.be dat wél al doet.

Aangezien ik geen gasaansluiting heb, is de vergelijkingstest niet zo moeilijk in mijn geval. Ik heb er mijn laatste elektriciteitsverbruiksfactuur op nageslagen en de tellerstanden (dubbel tarief) geëxtrapoleerd naar een volledig jaarverbruik. Ik deed een simulatie op basis van een piekuurverbruik van 3.500 kWh en een daluurverbruik van 5.000 kWh.

Vrij vlug beperkte mijn shortlist zich tot een aantal kleinere en jonge spelers op de energiemarkt, zoals Lampiris, Eneco en Elegant.

Mijn aandacht werd getrokken door Elegant (elegant_energie op Twitter), een piepjonge energieleverancier. Ze zijn pas vorige week gestart en zijn een beetje de underdog. Volgens hun website willen ze duurzame groene stroom, enkel geproduceerd in Vlaanderen, aan de Vlaamse gezinnen en kmo’s leveren. Door het beperken van hun werkingskosten (online contacten, facturatie enkel via email bv.) en door tevreden te zijn met minder spectaculaire winstmarges dan Electrabel, kunnen ze scherpe tarieven aanbieden.


(klik op foto voor Terzake reportage)

Ik hoop dat Elegant haar beloftes kan nakomen, want hun no-nonsense aanpak bevalt me wel. Mijn aanvraag tot overstap is vertrokken. Ik ben benieuwd, en hoop dat de overstap vlotjes verloopt want ik ben nu ook weer niet van plan om jaarlijks van energieleverancier te veranderen.

Zoals eerder gezegd, ik ben namelijk hondstrouw. Tenzij het echt niet meer verder kan…

Update 25.04.2012

Deze namiddag heb ik een welkomstmail ontvangen van Elegant met mijn nieuw contract en de melding dat ik vanaf 01.06.2012 (zoals gevraagd) stroom zal ontvangen van Elegant. So far so good 🙂

Update 27-28.04.2012

Guido Camps, de prijzendirecteur van de CREG, zegt dat het prijsverschil tussen Electrabel en de goedkoopste energieleverancier op de markt, kan oplopen tot maar liefst 35 procent. Zie artikel in Knack en uitgebreid interview in De Standaard van 28.04.

Update 16.05.2012

Brief van Eandis gekregen met de vraag om de meterstanden door te geven:

Update 31.05.2012

Laatste dag bij Electrabel. Morgen zijn we bij Elegant! Meterstanden via website aan Eandis doorgegeven. Dan is het nu wachten op de eindafrekening.

Update 01.06.2012

Net middernacht voorbij en voor de e-services van Electrabel besta ik blijkbaar al niet meer… 🙂 Met een beetje geluk vergeten ze de eindafrekening te sturen!

Update 12.06.2012

Ik ondervind een pervers effect door het wisselen van energieleverancier. Deze maand moet ik immers tweemaal betalen:

  1. Slotfactuur van Electrabel. In tegenstelling tot wat ik de 1e juni nog hoopte, heeft Electrabel wel degelijk niet vergeten zijn eindfactuur te maken 😉
  2. Ik heb ook mijn allereerste voorschotfactuur van Elegant gekregen.

Deze nieuwe voorschotfactuur lijkt me bovendien wat aan de hoge kant: €172 hetgeen op een paar eurocent na evenveel is als het voorschotbedrag dat Electrabel mij vorig jaar wou opleggen… Toeval of niet? Bizar is het alleszins wel…

Het voorschotbedrag kan je bij Electrabel echter eenvoudig zelf online wijzigen, via “Mijn Online Energiedesk” (zeer handig trouwens) wat ik toen (zo’n jaar geleden dus) ook onmiddellijk gedaan heb. Ik had mijn voorschotbedrag naar een meer aanvaardbare €150 teruggebracht.

Het kan uiteraard niet de bedoeling zijn dat ik na het kiezen van een goedkopere energieleverancier, méér voorschotten zou betalen en dus ben ik aan het rekenen geslagen. Op basis van mijn reëel (geëxtrapoleerd) jaarverbruik 2011-2012 (tellerstanden op 31 mei) heb ik gesimuleerd wat dergelijk verbruik mij uiteindelijk bij Elegant zou kosten. Afgerond kwam ik uit op zo’n €135 voorschot per maand, hetgeen mij een stuk evenwichtiger en realistischer lijkt.

Mailtje gestuurd naar Elegant, inclusief mijn berekening en voorstel, met de vraag of zij de voorschotfacturen willen aanpassen.

Update 16.06.2012

Persoonlijk mailtje teruggekregen van de chief himself met een complete uitleg over hoe de voorschotbedragen berekend worden.

Voor de berekening van uw voorschotfactuur baseren we ons op gegevens van de netbeheerder. Uw netbeheerder, aan wie u de meterstanden doorgeeft, maakt een schatting van uw jaarverbruik op basis van de meterstanden waarover hij beschikt.

We bepalen onze voorschotten zodanig dat het verschil tussen de aangerekende voorschotten en de uiteindelijke afrekening (die u eenmaal per jaar ontvangt) zo klein mogelijk is. Op die manier houden we het bedrag dat bij de afrekening moet bijbetaald of teruggestort worden onder controle.

Mogelijk lag ook de raming van de netbeheerder te hoog in uw geval.

Ik vermoed inderdaad dat Eandis zich gebaseerd heeft op oude meterstanden of zelfs oude schattingen. Mijn woning was toen nog maar pas uit de bouwfase, en er was nog geen zolderisolatie aangebracht.

Elegant is dus akkoord met mijn voorstel van (lager) voorschotbedrag. Suggestie: een online tool voor aanpassing van voorschotbedrag zou trouwens handig zijn 😉

Die mannen (en vrouwen) van Elegant zijn “goed bezig”. Zelfs in het weekend antwoorden. Dat getuigt van professionalisme en klantgerichtheid.

Zo, ik denk dat we goed vertrokken zijn…